Yeghishe.am - Pan Armenian Network of Journalists arshile gorky-Hamo Beknazaryan

   Հայ անվանի կինոդերասան, կինոռեժիսոր, սցենարիստ, հայ կինոմատոգրաֆիայի հիմնադիր եւ Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (1935թ) Համո Բեկնազարյանը ծնվել է 1892թ մայիսի 19-ին` Երեւանում: 1914թ-ից սկսել է նկարահանվել ռուսական ֆիլմերում: Դասվել է ռուսական համր կինոյի աստղերի շարքին:
   1918թ ավարտել է Մոսկվայի առեւտրի ինստիտուտը (մինչ այդ պրոֆեսիոնալ մարմնամարզիկ է եղել): 1921թ-ից գլխավորել է Վրաստանի կինոստուդիայի կինոյի բաժինը, ապա դարձել Վրաստանի Պետկինոյի ռեժիսոր:
   1923թ Համո Բեկնազարյանը հաստատվել է Հայաստանում եւ հիմնադրել “Հայֆիլմ” կինոստուդիան: 1926թ նկարահանել է հայկական առաջին գեղարվեստական ֆիլմը` “Նամուս”-ը:
   Ականավոր ռեժիսորի թողած ստեղծագործական վիթխարի ժառանգությունից կարելի է դատել, որ նա անսահման հնարավորություններ ուներ դրսեւորելու իր տաղանդի ահռելի ուժը:
   Դրա վառ ապացույցն այն էր, որ 1920-ականներին ընդունել է Հայաստանի կառավարության հրավերը, քաջ տեղյակ լինելով, որ այնտեղ կինոարտադրության եւ ստեղծագործական գործունեության համար նույնիսկ նվազագույն հիմքեր չկան:
   Այդ տարներին նա սիմվոլիկ գումարներով նկարահանել է այնպիսի ժապավեններ, ինչպիսիք են “Զարե”, “Շոռն ու շոռշոռը”: Նրա ստեղծած առաջին հայկական ձայնային ֆիլմը` “Պեպո”-ն, դարձավ ոչ միայն Բեկնազարյանի շեդեվրը, այլեւ տեղ գտավ ժողովրդական կինոյի ոսկե պահոցում:
   Ավելի ուշ նկարահանել է հայ կինոյի 2 այլ հրաշալի ֆիլմեր` “Դավիթ Բեկ” (1943թ) եւ “Զանգեզուր” (1938թ): Վերջինի համար ժողովուրդների հայր Ստալինի կողմից խրախուսական մրցանակի է արժանացել:
   “Երրորդ քարավան” ֆիլմը, որն ամենայն հավանականությամբ դառնալու էր նրա կարիերայի ամենահաջողված ֆիլմը, մնաց անավարտ, քանի որ նկարահանումները կեսից արգելեցին եւ նախագիծը փակեցին:
   Բեկնազարյանը խոր ցավով եւ կսկիծով լքեց “Հայֆիլմ” կինոստուդիան ու Հայաստանը եւ սկսեց ֆիլմեր նկարել միջինասիական հանրապետություններում:
   Հայ կինոյի հիմնադիրը 1965թ ապրիլի 27-ին մահացել է ծանր հիվանդությունից` Մոսկվայում` հեռու հայրենիքից եւ հարազատներից, միայնության մեջ:

Search in News

Member Area