

.gif)
Նշանավոր հայ կոմպոզիտոր, դաշնակահար, Երեւանի պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր, ԽՍՀՄ եւ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ եւ պետական մրցանակների դափնեկիր Ալեքսանդր Գրիգորի Հարությունյանը ծնվել է 1920թ սեպտեմբերի 23-ին` Երեւանում:
Երկրորդ Աշխարհամարտի տարիներին սովորել է Երեւանի պետական Կոնսերվատորիայում: Պատերազմի ավարտից հետո տեղափոխվել է Մոսկվա, ուր 1946-48թթ սովորել է տեղի Հայկական մշակույթի տան ստուդիայում` Հենրիխ Լիտինսկու խմբում: Ավարտելուց հետո վերադարձել է հայրենիք եւ դասախոսել Երեւան կոնսերվատորիայում: 1977թ Կոնսերվատորիայի դասական բաժնի պրոֆեսոր էր:
1954-90թթ Հայկական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավարն է եղել: Փողային գործիքների համար նրա գրած գործերը իրենց տեղն են զբաղեցրել միջազգային երաժշտության ոսկե գանձարանում:
1988թ գրել է ”Հայաստան-88” ջութակի կոնցերտը: 1940-ականներին Հարությունյանը գրել է միայն ազգային ստեղծագործություններ, որոնք կատարել են Եվգենի Մռավինսկու, Վալերի Գերգինի, Օհան Դուրյանի նման մեծությունները:
1960-ականներին նրա ստեղծագործական ոճն ավելի շատ ուղղված էր դեպի դասականը: Շեփորի համար 1950թ գրված Հարությունյանի 6-րդ կոնցերտն ամենախոշոր ստողծագործությունն էր իր երաժշտական կարիերայում: Կոնցերտը Միացյալ Նահանգներում հնչեց հայտնի շեփորահար Տիմոֆեյ Դոկշիցերի ներկայացմամբ եւ մեծ հաջողություն գրանցեց:
Հարությունյանը երաժշտություն է ստեղծել նաեւ բազմաթիվ ֆիլմերի համար. ”Նահապետ” 1977թ, ”Արեւածագից մեկ ժամ առաջ” (1973թ), ”Սիրտն է երգում” (1957թ), ”Ուրվականներ են հառնում լեռներից” (1955թ) եւ այլն:
Որպես դերասան, հանդես է եկել ”Լալվարի որսկանը” (1967թ) ժապավենում: