

.gif)
Մեր ժամանակների հայտնի կինոռեժիսորներ, դերասան, սցենարիստ, պրոդյուսեր Վիգեն Չալդրանյանը (իսկական անունը Վաղարշակ Հակոբի Չալդրանյան) ծնվել է 1955 թ. դեկտեմբերի 26-ին Երևանում: Կինոյի եւ թատերական արվեստի նկատմամբ սերը դրսեւորել է դպրոցական տարիներից: Հաճախել է “Հայֆիլմ” կինոստուդիային կից կինոդերասանի ստուդիան, ուր խաղացել է բազմաթիվ դերեր:
Ավարտելով դասընթացները եւ միաժամանակ ավարտելով նաեւ դպրոցը Վիգենն ընդունվել է աշխատանքի Երևանի դրամատիկական թատրոն, ուր առաջին դերակատարումը եղել է “Մոխտրոտը” ներկայացման արքայազնի կերպարը:
1975-79թթ ուսանել է Երեւանի Գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետը: Ավարտելով ուսումը Հայաստանում, Չալդրանյանը մեկնել է Մոսկվա եւ ընդունվել Մոսկվայի կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտի կինոռեժիսուրայի ֆակուլտետը: Այնտեղ ուսանած տարիներին ծնվել է ապագա մեծանուն ռեժիսորի առաջին կարճամետրաժ` “Ոսկին ծիծաղում է” ժապավենը:
Մոսկվայում ստանալով հիանալի կրթություն եւ ձեռք բերելով բավարար մասնագիտական փորձ` ռեժիսորը վերադարձել է Հայաստան եւ 1983-1985 թթ որպես ռեժիսոր աշխատել Երևանի Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնում, ուր բեմադրում է Ա. Գելմանի “Նստարան” եւ Բ. Բրեխտի “Կուրաժ մայրիկը և նրա զավակները” պիեսները:
1981թ Վիգեն Չալդրանյանն աշխատանքի է անցել “Հայֆիլմ” կինոստուդիայում եւ ստեղծել է այնպիսի հրաշալի ֆիլմեր, որոնք արդեն տեղ են գտել հայ կինոյի ոեսկե ֆոնդում:
1998-99թ Չալդրանյանը զբաղեցրել է ՀՀ Մշակույթի, երիտասարդության եւ սպորտի փոխնախարարի պաշտոնը:
Կարճամետրաժ ֆիլմերից են “Հեքիաթ” 1979թ, “Հոթել “Տատիկ”” 1980թ, “Ապրիլ” 1985թ, “Կինոյի տոն. Մեղրի 87” 1987թ: Գեղարվեստական ֆիլմերի շարքից են “Ձայն բարբառոյ…” 1981, որում նա խաղացել է գլխավոր դեը, հեղինակն է սցենարի, ինչպես նաեւ ռեժիսորն ու նկարիչն է ժապավենի: Այս ֆիլմն արժանացել է միջազգային կինոփառատոնի “Ոսկե արծիվ” միցանակի, ինչպես նաեւ “Առաջին հայկական դեբյուտ”, 27-րդ համաշխարհային կինոփառատոնի “Ոսկե Ռեմի” միցանակի:
Հայտնի են “Տեր ողորմեա” 1997թ, “Լռության սիմֆոնիա” 2001, “Քրմուհի” 2006թ ֆիլմերը: Հեղինակ է նաեւ բազում տեսաֆիլմերի` “Հեղկոմի նախագահը” 1977թ, “Անուշ” 1983թ, “Շնշառ” 1988 եւ այլն:
Դերակատարումներ է ունեցել բազմաթիվ ֆիլմերում` “Երջանկություն որոնելիս”, “Գավազանը”, “Ջութակ և սրինգ”, Էռնեստ Հեմինգուեյի “Սպիտակ փղեր” եւ այլն:
Չալդրանյանի ֆիլմերն արժանացել են միջազգային եւ հայկական բազմաթիվ հեղինակավոր մրցանակների:
2001-ին պարգևատրվել է Մովսես Խորենացու մեդալով, հայ կինոյում ներդրած հսկայական ավանդի համար 2006թ արժանացել է Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության “Անահիտ” մրցանակին, իսկ 2007թ նրան շնորհվել է ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործչի պատվավոր կոչում: